Τα παιδια είναι εκείνα που παρουσιάζουν την μεγαλύτερη ευαισθησία  μετά από ενα διαζύγιο, και κατόπιν ένα δεύτερο γάμο.

´Διαζύγιο και η δημιουργία νέας οικογένειας

Ο δεύτερος γάμος και η γονική μέριμνα μπορούν να αποτελέσουν δύσκολες ψυχολογικές μεταβατικές καταστάσεις για τα παιδιά, τους θετούς γονείς αλλά και για τους βιολογικούς γονείς. Λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητα του θέματος, υπάρχουν διάφοροι τρόποι προσέγγισης. Ένας κύριος τρόπος, είναι η παρεμβαση, μέσω των παιδιών. Αυτό συμβαινει διότι τα παιδια είναι εκείνα που παρουσιάζουν την μεγαλύτερη ευαισθησία  μετά από ενα διαζύγιο, ένα δεύτερο γάμο, αλλά και την καινοφανή ατμόσφαιρα μεταξυ αυτών και των νέων συντρόφων των γονέων τους.

Έρευνες που έχουν εστιάσει σε παιδιά διαζευγμενων γονέων και αργότερα παιδιά ενός δευτέρου γάμου, έχουν δείξει δυο φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να αντιμετωπίσουν δυσκολίες σε ακαδημαϊκό, συμπεριφορικό και κοινωνικό επίπεδο, σε σύγκριση με τα παιδιά που ανήκουν σε οικογένεια πρώτου γάμου. Πιο συγκεκριμένα, οι στατιστικές απεικονίζουν αυτή την δυσκολία στο 20-25% των παιδιών μελών ενός δευτέρου γάμου, σε αντίθεση με το 10% μελών ενός πρώτου γάμου. Επιπλέον, έρευνες έχουν διαπιστώσει ότι, ως ενήλικες τα παιδιά διεζευγμένων γονέων, έχουν 45% μεγαλύτερη πιθανότητα να τερματίσουν τους γάμους τους, ενώ τα παιδιά των οποίων οι γονείς τέλεσαν και άλλο γάμο έχουν 91% πιθανότητα, υποδηλώνοντας ακόμα μεγαλύτερη ευπάθεια (Cambridge University Press, 2005).

Ζητήματα που θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν από τους γονείς

Η επονομαζόμενη «μεικτή οικογένεια» είναι ένας κανόνας στη σημερινή κοινωνία και ως εκ τούτου απεικονίζεται μια απαίτηση στην επιτυχή πλοήγησή της, ειδικά όταν εμπλέκονται παιδιά. Υπάρχουν τρία ζητήματα που θα πρέπει να ληφθούν υπόψιν από τους γονεις, κατά τη δημιουργία ενός δευτέρου γάμου/οικογένειας:

  • Χρηματοδοτικές και στεγαστικές ρυθμίσεις: Οι ενήλικες κατόπιν συνεννόησης θα πρέπει να αποφασίσουν πού θα ζήσουν και πώς θα μοιραστούν τα χρήματά τους. Ζευγάρια, που έχουν μπει σε ένα νέο γαμο, έχουν αναφέρει ότι η μετακίνηση σε ένα νέο σπίτι, σε αντίθεση με την παραμονή σε μια από τις παλαιές κατοικιες ενός από των δυο συντροφων, είναι περισσοτερο επωφελής, καθώς το νέο περιβάλλον βοηθά στην καλλιέργεια του «οίκου τους». Ένα ζευγάρι θα πρέπει να αποφασισεί εάν θα μοιραστεί ή θα χωρίσει τα χρήματά του. Ζευγάρια που μοιράζονται τα εισοδήματά τους έχουν αναφέρει μεγαλύτερη οικογενειακή ικανοποίηση από ζευγάρια που διατηρούν ξεχωριστούς λογαριασμούς.
  • Επίλυση δύσκολων συναισθημάτων και ανησυχιών σχετικά με τον προηγούμενο γάμο: Ο δεύτερος γάμος μπορεί να προκαλέσει ανεπίλυτα συναισθήματικά προβλήματα, τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά. Αυτό μπορεί να προκληθεί είτε από τον/την πρώην συζύγο, που αντιδρά στο γεγονός του νέου γάμου, ειτε από το ιδιο το παιδί , που ενδεχεται να χάνει την ελπίδα για την πιθανή μελλοντική συμφιλίωση των γονιών του.
  • Αναμένοντας αλλαγές στην γονική μεριμνά: Τα ζευγάρια θα πρέπει να συζητήσουν και να αποφασίσουν το ρόλο που θα αναλάβει ο θετός γονιός στην ανατροφή των παιδιών του νέου συζύγου του, καθώς επίσης και να τροποποιήσουν ορισμένους ενδοοικιακούς κανόνες ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν αυτή τη νέα, για όλους, πραγματικότητα.

Οι νεόνυμφοι συνήθως, αφιερώνουν το χρόνο τους στην δόμηση της σχέσης τους, ωστόσο, για τα ζευγάρια εκείνα που μπαίνουν σε ένα νέο γάμο με παιδιά, αυτή είναι μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα, η οποία συχνά επικεντρώνεται στην κάλυψη των διαφόρων αναγκών των παιδιών.

Τα παιδιά μιας νεαρής ηλικίας μπορεί να βιώσουν αυτή τη μεταβατική περίοδο ως μία περίοδο εγκατάλειψης ή ανταγωνισμού, λόγω της στραμμένης προσοχής του βιολογικού γονέα τους προς τον νέο σύζυγό τους. Οι έφηβοι, από την άλλη πλευρά, που βρίσκονται σε ένα αλλο αναπτυξιακό στάδιο, είναι πιο ευαίσθητοι ως προς τις εκδηλώσεις στοργής και μπορεί να νιώσουν άβολα, με  το νέο ενεργό ρομαντισμό, στην οικογένειά τους. Είναι σημαντικό τα ζευγάρια, παρά τις δυσκολίες αυτές, να δημιουργούν χρόνο για τον εαυτό τους, είτε με τη μορφή ρομαντικών ραντεβού, είτε με γρήγορες αποδράσεις χωρίς τα παιδιά τους.

Η γονική μέριμνα μπορεί να θεωρηθεί ως η πιο δύσκολη πτυχή ενός νέου γάμου. Η δημιουργία μιας νέας οικογένειας με μικρότερα παιδιά, μπορεί να θεωρηθεί ευκολότερη, σε αντίθεση με αυτή των εφήβων, καθώς αυτοί βρίσκονται σε ένα αναπτυξιακό στάδιο στο οποίο κάνουν ένα βήμα στο πλάϊ, από την οικογένεια, για να χτίσουν τις δικές τους ταυτότητες. Οι έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά ηλικίας κάτω των 10 ετών, συνήθως, δέχονται πιο ευκολά έναν ενήλικα στην οικογένεια, που θεωρουν ότι εχει θετική επίδραση, ενώ οι ηλικίες 10-14 ετών θεωρούνται οι πιο δύσκολες στην προσαρμογή σε ένα νέο γάμο και συνεπώς σε μία νέα οικογένεια. Οι έφηβοι ηλικίας 15 ετών και άνω, που χρειάζονται μικρότερη γονική μέριμνα, συνήθως επενδύουν λιγότερο χρόνο στην οικογενειακή ζωή (Bray, 1993).

´Διαζύγιο και η δημιουργία νέας οικογένειας

Οι θετοί γονείς θα πρέπει πρώτα να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια σχέση παρόμοια με αυτή ενός φίλου

Οι θετοί γονείς είναι συνηθως βιαστικοί στο να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν στενή σχέση με τα παιδιά των συζύγων τους, ωστόσο είναι επιτακτική η ανάγκη να λάβουν υπόψιν τους την συναισθηματική κατάσταση του παιδιού, καθώς και το φύλο του. Οι θετοί γονείς θα πρέπει πρώτα να προσπαθήσουν να δημιουργήσουν μια σχέση παρόμοια με αυτή ενός φίλου, με τα παιδιά του συντρόφου τους,  αντί για την επιβολή πειθαρχίας. Θα ήταν ωφέλιμο όμως, για τα ζευγάρια να μπορούν να συμφωνήσουν, στο ότι ο βιολογικος γονέας θα παραμέινει ο κύριος υπεύθυνος για την πειθαρχία του παιδιού του,  μέχρι που ο θετός γονιός και τα παιδιά θα έχουν σχημάτισει έναν ισχυρό δεσμό. Ο θετός γονεας, μέχρι τότε, θα μπορούσε να βοηθήσει με την παρακολούθηση των συμπεριφορών και των δραστηριοτήτων των παιδιών, ενημερώνοντας τον/τη σύζυγό του. Τέλος, παιδιά και των δύο φύλων  έχουν αναφέρει ότι προτιμουν την λεκτική προσέγγιση αγάπης, δηλαδή ενθάρρυνση ή κομπλιμέντα, πάρα την φυσική επαφή  όπως οι αγκαλιές και τα φιλιά. Τα κορίτσια, πιο συγκεκριμένα, αισθάνονται άβολα με την φυσική επαφή εκδήλωσης αγάπης από τους πατριούς τους.

Μετά το διαζύγιο, τα παιδιά προσαρμόζονται και αντιμετωπίζουν καλύτερα αυτή τη νέα πραγματικότητα, εάν ο βιολογικός γονέας που έχει φύγει από το σπίτι,  παραμένει συνεπής στις επισκέψεις του και στη συνολική του προσέγγιση/σχέση με το παιδί του, διότι όταν οι βιολογικοί γονεις δημιουργούν νέα οικογένεια,  αυτό συχνα αλλάζει, οι επισκέψεις μειώνονται δραστικά, οδηγώντας τα παιδιά στο να αισθάνονται εγκαταλελειμμένα. Είναι σημαντικό οι γονείς να έρχονται σε επαφή με τα παιδιά τους, συμμετέχοντας ενδεχομένως, σε κοινές δραστηριότητες. Οι γονείς θα πρέπει επίσης να αποφεύγουν να μιλάνε εναντίον του/της πρώην συζύγου τους, μπροστά στα παιδιά, καθώς υποβιβάζουν την αυτοεκτίμηση των παιδιών και τα ωθούν να στο να διαλεξουν πλευρά.

Κάτω από τις καλύτερες συνθήκες, η προσαρμογή στην πραγματικότητα μιας νέας οικογένειας μπορεί να διαρκέσει μέχρι 2-4 χρόνια και η βοήθεια ενός ψυχολόγου μπορεί να βοηθήσει πολύ στην ομαλότερη ροή αυτής της διαδικασίας.

Ελεονώρα Τάγη

MSc Συμβουλευτική Ψυχολόγος

➡ Ακολουθήστε το mamasou στο Instagram για να ενημερώνεστε άμεσα για τα Instagram giveaways και ότι άλλο δεν χωράει εδώ!

➡ Και μην ξεχνάτε! 👍Κάντε LIKE στη σελίδα μας στο Facebook για να ενημερώνεστε για όλα τα νέα μας άρθρα αλλά και Διαγωνισμούς, Κληρώσεις και Δώρα! 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.